RPC-PL-002

Lightline

3

omega-yellow.png
lightrover.jpg

Klatka z nagrania pokazującego włączenie jednego z Lightroverów Autorytetu.

Rejestracja Podmiotu Chronionego: PL-002

Klasa podmiotu: Omega-Żółty

Zagrożenia: h-transmutable.png zagrożenie transmutacyjne

Protokoły przechowalnicze: Zabezpieczenie całości obiektu jest obecnie niemożliwe. Zabezpieczone do tej pory Lightrovery należy przechowywać w skrzydle magazynowym Placówki 052, w strzeżonym garażu na pojazdy jednośladowe, a kluczyki do pojazdów należy przechowywać w sejfie umieszczonym na posterunku ochrony 2-B. Dostęp do sejfu powinien być ograniczony do kierownika programu badawczego RPC-PL-002.

W granicach wytyczonych przez porozumienie między Polską Filią Autorytetu RPC a Lightline dostęp do obiektu może zostać udzielony przez kierownika autoryzowanym członkom sił szybkiego reagowania na potrzeby wykonywania zadań niecierpiących zwłoki oraz pracownikom naukowym z poświadczeniem bezpieczeństwa poziomu 2. na potrzeby badawcze.

Należy nieustannie monitorować trakty świetlne przebiegające w pobliżu placówek Autorytetu celem wykrycia wszelkiego ruchu zakazanego przez ww. porozumienie. W razie detekcji ruchu należy prowadzącego pojazd świetlny zatrzymać i przesłuchać, a następnie poddać właściwej procedurze standardowej.

Pracownikom Polskiej Filii Autorytetu RPC zabrania się korzystania z ewentualnych propozycji zakupu pojazdów świetlnych. W zamian należy je niezwłocznie zgłaszać kierownikowi programu badawczego RPC-PL-002, tak jak wszelkie inne próby nawiązania kontaktu ze strony organizacji Lightline przed podjęciem dalszych czynności.

Opis: RPC-PL-002 oznacza istniejący od 1903 r. system transportu świetlnego wynaleziony, produkowany, konserwowany, zarządzany oraz chroniony przez organizację o nazwie „Lightline”.

Technologia Lightline wiąże się z generacją i manipulacją wiązkami świetlnymi w taki sposób, że umożliwiają podróż z wykorzystaniem specjalnie przystosowanego do tego wehikułu („Lightrovera” — pojazdu świetlnego).

System składa się m.in. z tzw. Lightways — dróg świetlnych biegnących wzdłuż każdego równoleżnika (wyznaczonego pełnym stopniem szerokości geograficznej) oraz południka (wyznaczonego pełnym stopniem długości geograficznej), na wysokości 952 [m] n.p.m. W przypadku wzniesień naturalnych i sztucznych, blokujących bieg drogi świetlnej, na problematycznym odcinku ta ulega odpowiedniemu zakrzywieniu w płaszczyźnie horyzontalnej. Drogi świetlne są szerokości 5 [m] i nie ulegają wygenerowaniu ani zgaszeniu, pomijając opisaną niżej sytuację zagrożenia spowodowanego ruchem lotniczym.

Systemowi dopełniają również tzw. Lightpaths — ścieżki świetlne generowane w kwadrantach utworzonych przez pary równoleżnikowych i południkowych dróg świetlnych, łączące drogi świetlne, zazwyczaj w płaszczyźnie zakrzywionej horyzontalnie. Generowane są na około 10 sekund przed wjazdem i wygasają po około 3 sekundach od zjazdu. Specjalne ścieżki świetlne (umożliwiające podróż pionową) generowane są w odpowiedzi na sygnał wysłany z pojazdu świetlnego i służą bezpiecznemu oraz szybkiemu wspięciu się na wysokość 952 [m] n.p.m. oraz zejściu z niej, a także w sytuacjach awaryjnych do bezpiecznego usunięcia podróżującego z drogi albo ścieżki świetlnej. Lightpath dozwala na ruch jednego pojazdu, a jej szerokość wynosi ok. 50 [cm]. Pojazdy jadące w kolumnie nie mogą zbliżyć się do siebie na odległość mniejszą niż 10 [m] — chroni przed tym „Lightsec”.

Na każdym skrzyżowaniu dróg świetlnych zainstalowane są komponenty podsystemu bezpieczeństwa, tzw. Lightsec. Zadaniem podsystemu bezpieczeństwa jest kamuflowanie dróg i ścieżek świetlnych oraz zapewnianie bezpieczeństwa uczestnikom ruchu świetlnego i pozostałej części populacji.1

lightline_90s.jpg

Ulotka reklamowa Lightline z lat 90. ubiegłego wieku.

Drogi i ścieżki świetlne (łącznie nazywane odtąd traktami świetlnymi) nie są widoczne dla osób nieprzypiętych do Lightroverów ani, bez względu na to, czy korzysta się z pojazdu świetlnego, nie jest możliwe wejście z traktem w kontakt kinestetyczny niczym, oprócz powierzchni koła Lightrovera, dzięki czemu kontakt populacji nieuświadomionej z traktami świetlnymi jest bezpieczny i niezauważalny. Niemniej trakty świetlne są zdecydowanie słyszalne dla wszystkich, gdy ma miejsce na nich ruch — odgłosy te porównywane są z hałasem daleko pędzącego motocykla sportowego, co wydaje się dźwiękiem zazwyczaj oczekiwanym — chociaż może on być zdecydowanie niespodziewany np. na Antarktydzie. Należy nadto zanotować, iż odpowiednio zmodyfikowany aparat fotograficzny albo kamera (poprzez zastosowanie powszechnie dostępnego filtra [UKRYTO]) umożliwia widzenie traktów świetlnych i przebiegającego po nich ruchu.

Lightrover w stanie wyłączonym przypomina popularny motocykl, z czym jego rodzaj jest bez znaczenia — może nim być np. zarówno motocykl sportowy, jak cruiser. Na pojeździe w stanie wyłączonym można się poruszać jak na normalnym egzemplarzu, a transmutację — zainicjować z użyciem dodatkowych kluczyków. Proces ten zajmuje około 4 [s] i jest widoczny wyłącznie dla osoby, która ma założony kask; pozostali obserwatorzy z chwilą przekręcenia kluczyków dostrzegają wyłącznie zniknięcie pojazdu. Po transmutacji obiektu bak Lightrovera zamienia się w bagażnik, pojawiają się trzy pasy bezpieczeństwa, pulpit oraz drążek kontrolny.

Pulpit umożliwia, z wykorzystaniem drążka kontrolnego, planowanie i porządkowanie generowanych ścieżek świetlnych o wybranej krzywiźnie, a także pojawiają się na nim ostrzeżenia meteorologiczne, związane z ew. konfliktami zbrojnymi i zagrożeniami pirackimi (szczegóły niżej) w danych regionach, harmonogramy dostępności traktów (np. z uwagi na ruch lotniczy) oraz wiadomości z Lightline (prywatne i publiczne). Drążek kontrolny dodatkowo umożliwia kontrolę przyspieszenia pojazdu i sprowadzanie go na ziemię. Maksymalna prędkość Lightrovera wynosi 4200 [km/h]. Obiekt może cofać się z maksymalną prędkością 50 [km/h]. Nie istnieje możliwość zawracania.

Pasy bezpieczeństwa zapinane są wszerz tułowia, uniemożliwiając prowadzącemu celowe i niecelowe zejście z Lightrovera znajdującego się na trakcie świetlnym. Ponadto znajdujące się w nich podsystemy na bieżąco kontrolują stan organizmu, mogąc wykryć stan upojenia alkoholowego, odurzenia oraz inne problemy zdrowotne mogące mieć wpływ na bezpieczeństwo ruchu świetlnego. Próby niszczenia, nieserwisowego modyfikowania i (w czasie uczestnictwa w ruchu świetlnym) zdjęcia pasów prowadzą do gwałtownego zatrzymania i sprowadzenia pojazdu na ziemię oraz do odebrania uprawnień do jego prowadzenia do czasu wyjaśnienia sprawy przez Lightline. W Lightroverze zainstalowana jest blokada uniemożliwiająca włączenie się do ruchu świetlnego w razie niezapięcia pasów bezpieczeństwa.

Po zapięciu pasów, o ile stan Lightridera pozwala na bezpieczne prowadzenie pojazdu, blokada zostaje zwolniona, a z najbliższej drogi świetlnej wygenerowana zostaje specjalna ścieżka świetlna umożliwiająca wjazd na wysokość tranzytową. Wyłączenie się z ruchu świetlnego możliwe jest na terenach bezpiecznych (w przypadku próby zejścia na ziemię w miejscu, w którym w myśl prawa Lightrider nie może przebywać, wymagane jest potwierdzenie zamiaru na pulpicie, z użyciem drążka kontrolnego). Zejście nawodne jest niemożliwe, nawet jeśli Lightrider może bezpiecznie zatrzymać pojazd choćby na własnym statku. Z uwagi na te środki ostrożności wypadki z udziałem Lightroverów zdarzają się niezwykle rzadko. W razie wjazdu na obszary o ekstremalnych warunkach klimatycznych na pulpicie Lightrovera wyświetlone zostają monity informujące o zalecanym ubiorze i przewidywanych zjawiskach pogodowych w przypadku woli zjechania z drogi albo ścieżki świetlnej. Ponadto, z uwagi na wysokość traktów Lightrovery i kaski zapewniają prowadzącym ciepło, umożliwiając im jazdę w temperaturze 21-23 [°C]. Na obszarach arktycznych zapewniona temperatura waha się w skali 18-20 [°C]

Na traktach świetlnych, oprócz Lightriderów, spotyka się trzy rodzaje pracowników Lightline.

  • Lightguard — umundurowana i uzbrojona służba ochrony ruchu świetlnego, skupiona głównie w miejscach znanych z aktywności pirackiej, przeznaczona również do zapewniania szeroko rozumianego porządku, udzielania pomocy (w tym medycznej) oraz ochrony imprez masowych organizowanych przez Lightline. Lightguard ubrani są w granatowe mundury zesrebrnymi odznakami i poruszają się uzbrojonymi oraz wyposażonymi w syreny Lightroverami w kolorze niebieskim, z oznaczeniami „LIGHTGUARD” po obu stronach pojazdu.
  • Lightcrew — zespoły inżyniersko-konserwacyjne zajmujące się dbaniem o stan techniczny elementów systemu komunikacji świetlnej Lightline. Członkowie Lightcrew ubrani są w szare kombinezony robocze i poruszają się Lightroverami w odcieniach szarości z oznaczeniami „LIGHTCREW” po obu stronach pojazdu.
  • Biurokraci” — nazwa nieoficjalna, funkcjonująca w środowisku Lightriderów, wykorzystywana do oznaczania pracowników wyższych szczebli Lightline biorących udział w ruchu świetlnym. „Biurokraci” pojawiają się niezwykle rzadko; zazwyczaj ich udział ogranicza się do organizowania i nadzorowania imprez masowych Lightline oraz sporadycznego kontrolowania pracy Lightcrew i Lightguard. „Biurokraci” ubrani są w czarne kombinezony i — w przeciwieństwie do wyżej opisanych grup — nigdy nie zdejmują czarnych kasków, najwyraźniej celem ochrony swojej tożsamości. „Biurokraci” poruszają się czarnymi Lightroverami bez żadnych oznaczeń.

Niektóre regiony traktów świetlnych znane są z aktywności tzw. piratów świetlnych („Lightpirates”), którzy dokonują rozbojów i innych powszechnie uznawanych na świecie przestępstw z użyciem nielegalnie zmodyfikowanych Lightroverów. Obecnie aktywność piracka jest nieznaczna z uwagi na coraz efektywniejszą prewencję oraz ściganie przestępców przez Lightguard, a także kontrolę sprawowaną przez Lightsec. Współcześnie najbardziej narażonymi na aktywność piracką regionami są okolice Uralu oraz granicy kostarykańsko-panamskiej. Pochwyceni przestępcy podlegają zatrzymaniu, przesłuchaniu i utracie uprawnień oraz pociągnięciu do odpowiedzialności dyscyplinarnej przed Lightline (może ona wiązać się z dożywotnim wpisem na listę osób, które nie mogą nigdy odzyskać uprawnień).

Pozbawienie uprawnień i utrata Lightrovera początkowo wydawały się wywierać efekt selektywnej utraty wspomnień na temat Lightline. Jednakże w wyniku obserwacji przeprowadzonej w następstwie przesłuchania E-294 (szczegóły w notatce) Autorytet jest aktualnie zdania, że utrata pamięci następuje wyłącznie w przypadku wpisania danego człowieka na listę osób, które nie mogą nigdy odzyskać uprawnień.

Szacuje się, że społeczność Lightriderów wynosi dzisiaj ok. 7 500 osób. Obecnie nie wiadomo, w jaki sposób Lightline wybiera kupców Lightroverów, aczkolwiek współczesny pojazd świetlny w wersji standardowej kosztuje ok. 85 000 [zł]. Lightrovery nie wymagają paliwa, utylizując energię pochodzącą z traktów świetlnych. Nie istnieją dokumenty potwierdzające posiadane uprawnienia. Wszelkie dane autoryzacyjne przechowywane są na serwerach Lightline w nieznanym miejscu i pozostają do użytku Lightguard oraz podsystemu Lightsec.

Co trzy lata, od roku 1934, Lightline organizuje zawody wyścigowe i rajdowe o nazwie Lightlympics. Impreza składa się z wyścigu („Number One”)2, poszukiwań („The Escapee”)3 oraz rajdu („The Traverse”)4, w których uczestniczą reprezentanci każdego kraju5, zazwyczaj będący utalentowanymi i doświadczonymi członkami społeczności. Złoci medaliści Lightlympics otrzymują luksusowe modele najnowszych Lightroverów i pokaźne nagrody pieniężne.

spotted_lightrover.jpg

Przypadkowe ujęcie Lightrovera w ruchu na zdjęciu przez [UKRYTO] w miejscowości [UKRYTO] z 16.05.2015 r.

W roku 2017 Autorytet RPC, w braku możliwości zbadania technologii ani zinfiltrowania Lightline oraz neutralnego nastawienia tamtej organizacji, zaprzestał zatrzymywania Lightriderów w zamian za dopuszczenie do sprawowania kontroli nad ruchem świetlnym w pobliżu placówek Autorytetu i możliwość włączania do ruchu wybranych członków sił szybkiego reagowania.

Autorytet w obecnym stanie wiedzy na temat technologii Lightline stoi na stanowisku, iż znaczne trudności w kontrolowaniu stanu zakonspirowania obiektu nie są możliwe do wyeliminowania, aczkolwiek z uwagi na możliwość współpracy z pokojowo nastawioną i równie zainteresowaną powszechną konspiracją organizacją Autorytet może sprawniej realizować swoje zadania. Niemniej Autorytet potajemnie prowadzi badania technologii Lightline, usiłując odtworzyć poszczególne jej elementy.

Notatka: Odnośnie do rzekomej selektywnej indukcji utraty wspomnień.
Panu ██████ ███████ po przesłuchaniu podano preparat amnezyjny klasy C i zwolniono. Skonfiskowano należący do niego Lightrover i obserwowano byłego Lightridera, by potwierdzić, że efekt selektywnej utraty wspomnień rzeczywiście zaszedł. Po dwóch tygodniach agenci Autorytetu zgłosili drogą radiową, iż pan ███ ████ kupił nowy motocykl w normalnym sklepie, po czym na niego wsiadł i w ułamku sekundy uległ zniknięciu. Kamera z drona znajdującego się nad przyległą gminą zarejestrowała w tym samym czasie ruch pobliską drogą świetlną rozpoczynający się od miejsca, w którym znajdowali się agenci. Spekuluje się, iż Lightline w niezidentyfikowanym momencie podmieniło motocykl, realizując swoją część umowy z Lightriderem.
— Dr A. Rębowska, koordynator ds. konspiracji

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License