RPC-PL-003

Oaza niepokoju

2

alpha-orange.png

Rejestracja Podmiotu Chronionego: PL-003

Klasa podmiotu: Alfa-Pomarańczowy

Zagrożenia: h-aggressive.png zagrożenie agresją h-ecological.png zagrożenie mnemoniczne

Protokoły przechowalnicze: RPC-PL-003 jest przechowywany przez Placówkę Terenową 039-M pod nadzorem Placówki 039 w muhafazacie Asuan. Uwaga! Placówka Terenowa 039-M jest zakonspirowaną jako „stała ekologiczna jednostka badawcza dla gatunków zagrożonych wyginięciem”. Pracownicy oddelegowani do 039-M obowiązani są ściśle przestrzegać protokołu konspiracyjnego, co wiąże się m.in. z koniecznością wiarygodnego odgrywania przydzielonych ról związanych z oficjalną funkcją placówki.

W kwestii badawczych swobodę decyzyjną pozostawia się kierownictwu badawczemu programu PL-003 z zastrzeżeniami, iż:

  • bezpieczne eksplorowanie rejonów trzeciego wymaga dostępu do specjalistycznego oporządzenia do wspinaczki;
  • naukowcom prowadzącym samodzielne badania w rejonach pierwszym i drugim zezwala się na badania nieingerujące w ekosystem ani strukturę obiektu, aczkolwiek każda wyprawa badawcza wymaga uczestnictwa uzbrojonego pracownika ochrony z uwagi na niebezpieczeństwo ataku dzikich zwierząt;
  • rejon czwarty pozostaje wyłączony ze wszelkich inicjatyw badawczych na czas nieokreślony.

Opis: RPC-PL-003 oznacza terytorium oznaczone współrzędnymi [UKRYTO]. W kwadrat stworzony przez współrzędne możliwe jest wpisanie koła o promieniu 180 metrów. Teren kwadratu, w który nie jest wpisane koło, oznacza się jako rejon pierwszy, a koło — jako rejon drugi. Konstrukcję pod rejonem drugim nazywa się rejonem trzecim, a wyodrębnioną jej część — rejonem czwartym. Łącznie wszystkie rejony tworzą teren RPC-PL-003. Placówka Terenowa 039-M umiejscowiona jest na granicy rejonów pierwszego i drugiego, na północny zachód od centrum rejonu drugiego. Rejon drugi otoczony jest ogrodzeniem pod napięciem z uwagi na zagrożenie stwarzane przez znajdujące się w nim zwierzęta oraz rośliny.

Rejon pierwszy jest okalającą oazę (rejon drugi) częścią Sahary. Według dodatku A oraz innych informacji związanych z obiektem rejon pierwszy nie wiąże się w żaden oczywisty sposób z występowaniem zjawisk anomalnych. Na skraju rejonów pierwszego i drugiego, po stronie północno-wschodniej od centrum rejonu drugiego, znajdują się zabezpieczone ruiny obozu, o którym mowa w dodatku A.

Rejonowi drugiemu właściwa jest anomalia występująca w biocenozie oazy. Fauna wydaje się bowiem nienaturalnie agresywna wobec ludzi, co objawia się częstymi atakami przykładowo na osoby usiłujące przemieścić się przez las porastający rejon drugi. Ataki te według etologów stanowią nadmierną formę obrony terytorium; zdecydowanie nie są one powodowane przed tendencje samoobronne (samodzielnie bowiem zwierzęta poszukują ofiar) ani z uwagi na niedostatek składników odżywczych, albowiem rejon drugi jest w nie obfity, a ponadto wydzielona komórka Placówki Terenowej 039-M dostarcza zwierzętom pożywienie w sytuacjach kryzysowych, jak np. susze hydrologiczne. Etologowie jak dotąd nie zdołali wpłynąć na zachowanie pozyskanych osobników fauny, aczkolwiek w toku są badania przeprowadzane w celu poprawy bezpieczeństwa osób znajdujących się w rejonie drugim.

Pośrodku rejonu drugiego znajduje się około czterometrowa w średnicy sadzawka o głębokości 3 metrów, w której wydrążony jest tunel — możliwe jest przepłynięcie nim dwunastu metrów, a następnie odbicie do góry po jego drugiej stronie, gdzie znajduje się wyjście z wody oraz podziemna konstrukcja oznaczona jako rejon trzeci — składa się on z sieci podziemnych korytarzy o łącznej długości około 4 kilometrów. Powietrze stale dopływa do rejonu przez liczne prześwity. W rejonie trzecim odkryto przedmioty oraz ryty dzieła nieznanej cywilizacji staroegipskiej. Wydaje się, że zwierzęta, w tym szkodniki i owady, unikają rejonu trzeciego; roślinność porasta w formie mchu kilka kamieni znajdujących się przy prześwitach w skale; w części jaskiniowej znajduje się kilka metrów korzeni drzew i krzewów. Datowanie izotopowe elementów ruiny wykazywało sprzeczne rezultaty. Najstarsze elementy ruiny powstały około 800 r. p.n.e.

Rejon czwarty znajduje się za zamkniętymi, wykonanymi ze złota drzwiami. Rozlegają się za nimi odgłosy nieustającej walki stalową bronią białą. W okolicy rejonu czwartego dochodzi do samorzutnych, czasowych modyfikacji pamięci, które najczęściej polegają na kilkugodzinnym przekonaniu danej osoby o tym, iż jest kimś innym, najczęściej współpracownikiem.

Obiekt został odkryty przez wojska brytyjskie ścigające w latach 80. XIX wieku dezerterów z wojen burskich. Zbadano wówczas obóz z rejonu drugiego oraz przeczesano w niewielkim stopniu oazę w poszukiwaniu dezerterów. Autorytet RPC pozyskał obiekt w roku 1882 w następstwie zbadania nadzwyczajnego zainteresowania terenem brytyjskich sił zbrojnych. W ciągu dwóch tygodni całość oazy poddano eksploracji i znaleziono ciało płk. Victora oraz dokument przedstawiony w dodatku A, w czego następstwie dokonano pochowania żołnierza w zgodzie z wyinterpretowanymi na podstawie dokumentacji jego przekonaniami religijnymi.

RPC-PL-003 podlega jurysdykcji Polskiej Filii Autorytetu RPC z powodów budżetowych — znajdujące się w pobliżu obiektu anomalie: [UKRYTO] są przechowywane i badane przez Polską Filię Autorytetu RPC, która w ramach swojej działalności w tym regionie Egiptu postanowiła włączyć obiekt w swój plan budżetowy. Pozostałe oddziały zagraniczne Autorytetu RPC uznały, że badania obiektu są w chwili obecnej bezcelowe z uwagi na wyczerpanie jego potencjału, aczkolwiek z uwagi na bezpieczeństwo lokalnej populacji konieczne jest izolowanie obiektu od sfery publicznej.

Dodatek A: Informacje pozyskane ze świadectwa zdarzeń pozostawionego przez płk. Richarda Victora, dowódcy VIII Królewskiego Pułku Strzelców Imperium Brytyjskiego. Delegowana z Autorytetu RPC Patricia Trey, ekspert ds. historii sztuki wojennej, dokonała objaśnienia niektórych informacji o znaczeniu historycznym.

Dodatek B: Sprawozdanie z kontaktu z uzbrojoną grupą „Siadun Mukhfiun”.

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License